Αθήνα 31/05/2013

Σύσταση Συλλόγου Ειδικευομένων ΦΙΑΠ

Σας ενημερώνουμε πως την περασμένη Παρασκευή 29 Μαΐου, στα γραφεία της Ε.Ε.Φ.Ι.ΑΠ, πραγματοποιήθηκε συνέλευση και στη συνέχεια εκλογική διαδικασία με σκοπό την συγκρότηση 3μελούς επιτροπής ειδικευομένων Ιατρών.

Όπως προκύπτει από το πρακτικό της ψηφοφορίας τακτικά μέλη εκλέγονται ομόφωνα οι κάτωθι:

1. Μέλλος Γιώργος

2. Τερζής Νίκος

3. Τζάνος Αλέξανδρος

και αναπληρωματικά μέλη οι:

1. Βάσσης Λουκάς

2. Νεοχωρίτης Γιώργος

Τα τακτικά μέλη πρόκειται να συνεδριάσουν τις προσεχείς ημέρες με σκοπό την συγκρότησή τους σε σώμα.

Από τις πρώτες πρωτοβουλίες που πρόκειται να αναληφθούν είναι:

Οργάνωση και διεξαγωγή ετήσιου Συνεδρίου Ειδικευομένων ΦΙΑΠ.

Εκπόνηση προσχεδίου Καταστατικού.

Η συμμετοχή ΌΛΩΝ στο συγκεκριμένο εγχείρημα είναι απαραίτητη. Περιμένουμε σκέψεις, ιδέες και προτάσεις σας με σκοπό τον εμπλουτισμό του προγράμματος δράσης μας.

Με συναδελφικούς χαιρετισμούς,

το ΔΣ Ειδικευομένων ΦΙΑΠ

ΠΑΝΗΓΥΡΙ 2013

Η παράδοση συνεχίζεται...

Κιλκίς 09/04/2013

Εργώδεις προσπάθειες ανάνηψης

Το 9ο Συντακτικό συνέδριο του ΠΑΣΟΚ που έλαβε χώρα στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας αποτέλεσε μια μεγάλη ευκαιρία για την έναρξη ενός ειλικρινούς διαλόγου με την κοινωνία. Αλλά και σε εσωκομματικό επίπεδο μοναδική ευκαιρία για την  απόρριψη του παλιού και την ανάδειξη του νέου μέσα από τη γόνιμη ζύμωση ιδεών, προτάσεων και οργανωτικών αλλαγών.

Κατά τη διάρκεια των προσυνεδριακών διαδικασιών η συντριπτική πλειοψηφία του κομματικού κατεστημένου, παρά τις υποκριτικές διακηρύξεις, στην ουσία ποτέ δεν επεδίωξε ένα ζωντανό εσωκομματικό  δημοκρατικό διάλογο. Χρόνια τώρα δείχνει να αποστρέφεται τον λόγο, τον αντίλογο, την αντιπαράθεση, τον διάλογο. Δεν τον επιθυμεί αλλά ούτε και τον αντέχει. Μοιραία λοιπόν η πορεία προς το συνέδριο εκφυλίστηκε, περιθωριοποιήθηκε, έμεινε απόμακρη και ξένη από τους πολίτες, την κοινωνία, τους εργασιακούς και μορφωτικούς χώρους.

Εκεί όμως που αυτή η μεγάλη ευκαιρία πραγματικά εξανεμίσθηκε ήταν το τριήμερο των συνεδριακών διαδικασιών μιας και δεν κατέστη εφικτή η ανάδειξη των ιστορικών, ιδεολογικών, κοινωνικών, πολιτικών και οργανωτικών όρων αναγέννησης και συνέχειας του ΠΑΣΟΚ. Περισσότερο από κάθε άλλη φορά αποκαλύφθηκε η μορφωτική ανεπάρκεια και η πολιτική αδυναμία των πρωτοκλασάτων που φάνηκε να κινούνται στη σφαίρα του φτηνού λαϊκισμού, τις αποποίησης των ευθυνών και της προσωπικής στρατηγικής.

Όταν ένα πολιτικό κόμμα δεν έχει ερμηνεία της ιστορίας του και του πολιτικού κύκλου που έκλεισε, τότε αυτό συνεπάγεται πως δεν διαθέτει ρεαλιστική εικόνα για το παρόν και δεν επομένως δεν έχει καμία πολιτική προοπτική για το μέλλον.

Από το Συνέδριο έλειψαν η κριτική σκέψη, η ανάλυση, οι ιδέες, η αντιπαράθεση των επιχειρημάτων, η χαρά να κάνεις πολιτική. Δυστυχώς το ΠΑΣΟΚ έπαψε εδώ και πολύ καιρό να αποτελεί χώρο κοινωνικοποίησης, συσπείρωσης, συλλογικής οργάνωσης και δράσης, διαμόρφωσης οραμάτων απελευθέρωσης.

 Όμως η αναβίωση του Κινήματος, η αναγέννησή του, μια νέα σύνθεση δεν μπορεί να γίνει χωρίς τη χαρά, τη μαγεία, τον κίνδυνο της πάλης των ιδεών, των εναλλακτικών οπτικών, τη διαμόρφωση μειοψηφιών - πλειοψηφιών, του απολογισμού και της λογοδοσίας, της αναζήτησης και ανασυγκρότησης της ιστορικής μας μνήμης. Χωρίς αυτά τα χαρακτηριστικά δεν μπορεί να υφίσταται ως επιλογή ούτε η ανανέωση, ούτε η αναγέννηση αλλά ούτε και η συνέχεια¹.

Η δημιουργία ενός κοινωνικού και μορφωτικού συνασπισμού απελευθέρωσης αποτελεί πόνημα ενός ριζοσπαστικού πολιτικού κόμματος. Το σημερινό ΠΑΣΟΚ αδυνατεί ως κουλτούρα, αντίληψη, αισθητική και στρατηγική να ανταποκριθεί σε αυτό το ρόλο. Για αυτό και η Ηγεσία δεν αισχύνεται να προτείνει ανίερες συμμαχίες τύπου «Ελιάς».

Η αναγέννηση του Κινήματος, ο μετασχηματισμός του από κόμμα του κράτους σε κόμμα της κοινωνίας, του έθνους, του λαού απαιτεί μια πρωτοβουλία ιστορικής έμπνευσης. Είναι τέτοιο το βάθος της κρίσης που τομές και οι ρίξεις δεν μπορεί και δεν πρέπει να περιοριστούν στο οργανωτικό επίπεδο ή απλά στην αλλαγή των προσώπων.

Τίποτε δεν είναι αιώνιο και τίποτε δεν μπορεί να επαναληφθεί στην πολιτική, παρά μόνο ως κακέκτυπο, καρικατούρα, ως φάρσα.  Όπως θα συμβεί με όλους εκείνους που θα προσπαθήσουν μάταια να δημιουργήσουν ένα νέο, καλύτερο ΠΑΣΟΚ σε ομάδες και ομίλους θεωρητικής ενόρασης. Είναι καταδικασμένοι από τώρα να γίνουν αυτό που έλεγε ο Γκράμσι: εκτελεστές αποτυχημένων εκτρώσεων, υπόλογοι στον ποινικό κώδικα της ιστορίας. Και αυτό γιατί δεν υπάρχει θεωρία που να υπηρετεί την πολιτική επιστήμη κυοφορούμενη σε λόμπυ, think tanks ή σε κερκίδες από απλούς θεατές των εξελίξεων².

Το ΠΑΣΟΚ νοσεί βαριά και μπορεί να αναρρώσει μόνο με εργώδεις προσπάθειες ανάνηψης. Διαμέσου του προσδιορισμού της πολιτικής του φυσιογνωμίας. Με την εκ νέου διατύπωση των ιδρυτικών του σκοπών και στόχων, την προώθηση μεγάλων οργανωτικών τομών, με την ανάκτηση της πολιτικής του αυτονομίας και τέλος με την αλλαγής φρουράς, η οποία ναι μεν επετεύχθη έστω και με οργανωτικούς όρους στο τελευταίο συνέδριο, αλλά πρέπει να συνδυαστεί με μια ριζικά νέα σύνθεση της διευθύνουσας ομάδας.

Λυτρωτική και καταλυτική κρίνεται ακόμη η ανάληψη της πολιτικής ευθύνης αλλά και η διατύπωσης δημόσιας συγγνώμης από τη μεριά της απερχόμενης κεντρικής καθοδήγησης του ΠΑΣΟΚ. Εξέλιξη που θα μπορούσε να εγγυηθεί μια νέα πορεία χωρίς να ανακυκλώνει το μέχρι σήμερα αδιέξοδο αλλά και χωρίς να οδηγεί σε ένα πολιτικό τέλμα δίχως ιστορικό προηγούμενο. Η στοιχειώδης όμως πολιτική ευθιξία ουδέποτε υπήρξε για το Κόμμα κατακτημένη αρετή.  Αυτός είναι ο μισός δρόμος για την επιτυχία και αξιοπιστία του εγχειρήματος. Ο άλλος μισός είναι ακόμη πιο δύσκολος. Είναι η απαγκίστρωση από τις μνημονιακές πολιτικές.

Σε αντίθετη περίπτωση το ΠΑΣΟΚ νομοτελειακά θα εξαφανιστεί από τον πολιτικό χάρτη μιας και θα έχει μετουσιωθεί σε ένα πολιτικό μόρφωμα που αφού διέγραψε θεμελιώδη χαρακτηριστικά της ταυτότητας του, βυθίζεται μεσοπέλαγα χωρίς ιδεολογική σημαία, έρμαιο της μωροφιλοδοξίας ομάδων, μηχανισμών και διαδόχων ανίκανο να συντονιστεί με τις προκλήσεις της γεωπολιτικής συγκυρίας, να συνειδητοποιήσει τον ιστορικό του ρόλο και να εκφράσει γνήσια τις προσδοκίες, τις ανάγκες και τα όνειρα του λαού.

1. Μιχάλης Χαραλαμπίδης, Εισήγηση στη 18 Σύνοδο της Κεντρικής Επιτροπής.1985

2. Δημήτρης Καζάκης, Τι είναι  κομμουνιστής σήμερα. 2013

Εφημερίδα ΜΑΧΗΤΗΣ 09/04/2013

 Κιλκίς 28/02/2013

Λωτοφάγοι

Την περασμένη Κυριακή ολοκληρώθηκαν οι διαδικασίες για την ανάδειξη αντιπροσώπων  που θα λάβουν μέρος στο συντακτικό Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Προηγήθηκε εκτεταμένος προσυνεδριακός διάλογος με δυναμική συμμετοχή και γόνιμη ανταλλαγή απόψεων και ιδεών… Έτσι τουλάχιστον είπαν.

Η προσέλευση στις κομματικές κάλπες μελών και φίλων  ξεπέρασε κάθε οργανωτική προσδοκία, κάτι που οδήγησε την ηγεσία του Κινήματος στην διατύπωση βαρύγδουπων δηλώσεων. Δηλαδή πως το ΠΑΣΟΚ βγαίνει από τη διαδικασία ισχυρό και ριζικά ανανεωμένο, και πως εγκαθιδρύεται μια νέα σχέση ειλικρίνειας και εμπιστοσύνης με την κοινωνία. Ακούστηκε ακόμη πως επιτέλους σαρώθηκε η μιζέρια μαζί με τα κατάλοιπα παλαιών μηχανιστικών αντιλήψεων.

Αλλά και σε τοπικό επίπεδο κομματικοί πρωτοκλασάτοι , συντονισμένοι στο ίδιο μήκος κύματος, περιχαρείς έσπευσαν να δηλώσουν πως το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ σε πείσμα όσων το πολεμούν, οι Κασσάνδρες διαψεύστηκαν και πως στο ΠΑΣΟΚ υπάρχουν πλέον χαμόγελα και άλλα τέτοια φαιδρά.

Δεν εκπλήσσει πια το ύφος και η φιλοσοφία τέτοιων δηλώσεων. Ηγεσίες, διευθύνουσες ομάδες αλλά και πρόσωπα, μπροστά στα ναυάγια που δημιούργησαν, έντρομοι, επιδιώκουν να εξωραΐσουν την εικόνα τους, να αποποιηθούν την ευθύνη, να ξεφύγουν από την κατακραυγή και να διασωθούν  ψευδόμενοι συνειδητά. Ο πολιτικός εκφυλισμός και η πνευματική ανεπάρκεια που τους οδήγησε σε παταγώδη αποτυχία προκάλεσε δυστυχώς την εθνική τραγωδία που όλοι μας βιώνουμε.

Είναι ουτοπική, αν όχι αφελής, η προσμονή για αλλαγή στρατηγικού προσανατολισμού, ή ο προσδιορισμός ενός νέου ιδεολογικού στίγματος στο επερχόμενο Συνέδριο. Πόσο μάλλον η διατύπωση μιας νέας πολιτικής αφήγησης που θα αφορά την ανασυγκρότηση του χώρου και την εκπόνηση ενός ρεαλιστικού σχεδίου με σκοπό την εθνική σωτηρία.

Και αυτό γιατί στον προσυνεδριακό διάλογο κυρίως συμμετείχε ένα συγκεκριμένο κομματικό ακροατήριο, με ιδιαίτερη ηλικιακή σύνθεση, εξαρτημένα αντανακλαστικά, ιδεολογική  αρτηριοσκλήρυνση, πνευματική κόπωση και διαλεκτική αφασία. Ο σκληρός πυρήνας δηλαδή του αμετανόητου ή ρομαντικού 5%. Η κοινωνία και το «άλλο» ΠΑΣΟΚ συνειδητά απουσίαζαν. Κουράστηκαν από τη φαρσοκωμωδία. Σιχάθηκαν τους εκφραστές της διαφθοράς, του βολέματος, της συντήρησης, της ερμαφρόδιτης ρητορικής, της εξόφθαλμης ανεπάρκειας.

Και είναι η μορφωτική και πολιτικής τους ανεπάρκεια που δυστυχώς μετέβαλε τον προσυνεδριακό διάλογο σε βήμα άναρθρων κραυγών, κοινότυπων διαπιστώσεων, ανόητων διαξιφισμών και φτηνού κουτσαβακισμού όταν η πολιτική είναι Ανάλυση, Πρόβλεψη, Πρόταση, Ευγένεια και Λόγος.

Η διαδικασία για άλλη μια φορά υπήρξε προσχηματική με ψυχαναλυτικά χαρακτηριστικά. Να εκτονωθεί ο κομματικός στρατός, να πολωθεί τεχνητά το κλίμα και να συσπειρωθούν τα εσωκομματικά στρατόπεδα. Για άλλη μια φορά περίσσεψε η υποκρισία, δεν χώρεσε η αλήθεια. Στον γράφοντα αφαιρέθηκε ο λόγος και εξοστρακίστηκε από συνέλευση γιατί απλά διαπίστωσε την πολιτική μετάλλαξη του Κινήματος. Εικόνα βαρβαρότητας.

Όποιος ασχολήθηκε με την ουσία του προσυνεδριακού διαλόγου σίγουρα διαπίστωσε τη μεγάλη διανοητική, αναλυτική και πολιτική πενία των προσυνεδριακών κειμένων. Κείμενα βαρετά, άνευρα, διατυπωμένα με έναν ξύλινο λόγο, τόσο αόριστα και γενικόλογα έτσι ώστε να μην μπορείς ούτε να συμφωνήσεις αλλά ούτε και να διαφωνήσεις.

Αισθάνεσαι ντροπή συμμετέχοντας σε ετερόκλητες συναθροίσεις που βαφτίζονται Συνέδρια και προτάσσουν ως πολιτική για το μέλλον αυτό το ιδεολογικό συνονθύλευμα. Ο πολιτικός αναλφαβητισμός και η μορφωτική φτώχεια οδηγεί στην ανακύκλωση προσώπων και ιδεών. Προκαλεί αποστροφή το γεγονός πως μια εσωκομματική διαδικασία ρουτίνας επιστρατεύεται για να καλύψει τον πολιτικάντικο μεταμορφισμό. Την παρουσίαση του παλιού ως νέου, του συντηρητικού ως προοδευτικού, του διαβρωμένου ως άφθαρτου.

Πρόσκληση για συμμετοχή, ένταξη και δράση χωρίς νέο λόγο, νέο ήθος, νέα κουλτούρα, νέα αντίληψη ισοδυναμεί με πρόσκληση για συμμετοχή σε μια νέα τυχοδιωκτική ομάδα και όχι σε ένα νέο πολιτικό σχηματισμό. Αυτές τις νοοτροπίες, αυτές τις πρακτικές πληρώνει η χώρα και το Κίνημα. Θλίψη προκαλεί η διαπίστωση πως αυτές οι παρωχημένες πολιτικές προτείνονται  ρετουσαρισμένες ως κάτι το νέο από τα υπολείμματα της κραταιάς Δημοκρατικής Παράταξης. Απουσιάζει η αυτόχθονη πολιτική σκέψη, το όραμα, το σχέδιο.

Φαινόμενα προχωρημένης πολιτικής παρακμής που δυστυχώς στην υπερβολή τους απαντώνται και σε τοπικό επίπεδο. Τα ονόματα είναι γνωστά. Άβουλες φιγούρες, περιπλανώμενοι καιροσκόποι, πολιτικάντιδες τις οκάς και βολεμένα τσιράκια που ξεχειλίζουν έπαρση και επαρχιώτικο νταηλίκι…. ξέρεις ποιος είμαι εγώ; Και εδώ ο Λόγος απουσιάζει.

Ξεχνάμε πως αρχή μιας οποιασδήποτε αναγέννησης, ιδιαίτερα της πολιτικής είναι ο λόγος και η μνήμη. Λησμονούμε τον Αντόνιο Γκράμσι που υποστήριξε πως η Πολιτική Αναγέννηση απαιτεί την Αλήθεια. Και αλήθεια στη γλώσσα μας σημαίνει όχι στη Λήθη. Σημαίνει Ναι στη Μνήμη. Δυστυχώς είμαστε ένας λαός που εύκολα ξεχνά. Να γιατί του χρειάζονται τα Μνημόνια. Για να του υπενθυμίζουν, να του υπαγορεύουν ό,τι ο ίδιος έχει ξεχάσει.

Το ΠΑΣΟΚ δυστυχώς βρίθει λωτοφάγων……

Κυριακή 17/02/2013 - Επιμελητήριο

Εφημερίδα Πρώτη Σελίδα

Συνέντευξη Ράδιο Μαχητής 21/02/2013